Αυτήν την ημέρα της χαράς, γιορτάζει η φύση απο τα πολύ παλιά χρόνια!

Από  την αρχαιότητα θεωρούσαν τον μήνα αυτό σύμβολο της άνοιξης και της νεότητας και ήταν ο προστατευόμενος του Απόλλωνα.
Κατά τον Μεσαίωνα, οι νέοι πρόσφεραν στην αγαπημένη τους πλεγμένο στεφάνι από κερασιά , το ξύλο της οποίας λεγόταν....μαγιόξυλο.

(βραχιολάκι μακραμέ σε μπεζ-καφέ με ψαράκι και λεπτομέρειες σε χρυσό χρώμα)

Στην νεώτερη εποχή φτιάχνουμε με πολύχρωμα λουλούδια στεφάνια, τους μάηδες
Η παράδοση θέλει να βάζουμε επτά ειδών λουλούδια: τριαντάφυλλα,βιολέτες, γεράνια, γαρύφαλλα, μαργαρίτες, ανεμώνες και υάκινθους. Αναμεσα τους τοποθετημένα και αγκάθια και φύλλα μαύρης  συκιάς για τους εχθρούς, στάχυα, κλωνάρια ροδιάς και αμυγδαλιάς για την ευφορία, μα και σκόρδα για την βασκανιά.

(μακρύ κολιέ με κρυστάλλινες χάντρες σε γαλάζιο σε όλο το μήκος και ημιπολύτιμη πέτρα pink quartz)
Κι έπειτα τα αγόρια -τα μαγιόπουλα- προσφέρουν τα στεφάνια στις μαγιοπούλες -τα κορίτσια- ως αιώνιο σημάδι έρωτα. Και στις εξώπορτες ,αφού νυχτώσει τα κρεμάνε για χαρά και ευτυχία, μέχρι που τελικάξεκρεμιούνται παραμονή του Άη Γιάννη του Κλήδονα ,για να καούνε στις φωτιές.

Όπως και να έχει είναι μια πολύ καλή αφορμή να γιορτάσουμε το μεγαλείο της φύσης στην καλύτερη της στιγμή. Ευκαιρία κάνοντας μια βόλτα, να απολαύσουμε τα πολύχρωμα λουλούδια και να  ξεφύγουμε, έστω και για λίγο, από τις καθημερινές μας γκρι σκέψεις.